काठमाडौ । रवि लामिछाने जतिबेलासम्म पत्रकार थिए । मैले कहिल्यै उनका बारेमा आलोचना गरिन । उनको पत्रकारिताको म सबैभन्दा ठुलो प्रशंसक थिए । व्यक्तिगत रुपमा उनी प्रति मेरो कुनै प्रतिशोध छैन ।
तर, अहिले उनी कुनै दलको नेता हुन् । दलका नेतालाई प्रश्न गर्न र फरक मत राख्न उनैले सिकाएका हुन । पार्टी भनेको विचार हो । खै उनले आफ्नो पार्टीको विचार र सिन्द्धान्तलाई प्रष्टसंग राखेको ? संघियता, गणतन्त्र, धर्मनिरपेक्षता, लेफ्टिष्ट वा राईटिष्ट, राजतन्त्र जस्ता वर्तमान नेपाली राजनीतिका मुलभुत बिषयमा पार्टीको बटम लाईन खै ?
अनि उनकोपछि लागिदिनु पर्ने ? रवि दाई, हाई हाई भनिदिनु पर्ने ? कहिले राजावादीसंग नेगोसेशन, कहिले गणतन्त्रवादीसंग बार्गेनिङ्ग ? कतैबाट भने जस्तो नभएपछि स्वतन्त्रको नाममा हुज्जत देखाएर उनलाई जनताले चन्दा दिएर नेता बनाईदिनु पर्ने ?
बस्ति बनाउन जनताले चन्दा दिएर उनलाई हिरो बनाए ।
हस्पिटल बनाउन जनताले चन्दा दिएर उनलाई हिरो बनाए । अब राजनिति गर्न जनताले चन्दा दिनु पर्ने ? आफ्नै दाईको चित्त बुझाउन नसक्नेबाट हामीले कति धेरै अपेक्षा गर्ने ? रबि लामिछानेको पछि लाग्नु हामी मूर्ख होइन, महा मूर्ख हुन ।
परिवारवादको बिरोध गर्ने तर घरबाट निस्केदेखि घोषणासभा, भाषण र निर्वाचन आयोगको कार्यालयसम्म श्रीमती काखी च्यापेर फरियावादलाई प्रोत्साहन गर्ने ? अवधारणाको नाम दिएर पब्लिकलाई ७ बुँदामा Emotional Blackmail गर्ने ?
राम्रो गर्नुस् शुभकामना छ । तर परिवारवादको नाममा निषेध, संगठन बिनाको पार्टी, जनताबाट चन्दा जस्ता गैरराजनैतिक तर्कलाई समर्थन छैन । मलाई राम्रोसंग थाहा छ, के लेख्दा गाली र ताली आउछ । सन्तोस देउजाको वालबाट साभार।
